The sound of silence

Duurt Sikkens

Langzaam, heel langzaam, worden ons de kostbare schatten onthuld van het koninkrijk van de Vader. Een koninkrijk dat niet de betekenis en inhoud heeft van deze wereld. Het is eerder de omgekeerde wereld, waarin de minste de meeste is, waar de barmhartigheid "regeert" in onaanzienlijke mensen en waarin bescheidenheid een koninklijke eigenschap is. En wie het waard is worden de geheimenissen van God getoond om ze tegelijkertijd verborgen te houden.

Dat was duidelijk te merken aan Jezus die, voorzover hem dat lukte, zo onopvallend mogelijk te werk ging. Daarin vertegenwoordigde hij zijn Vader, die wars is van elke vorm van show, van uiterlijk vertoon. Wanneer je om je heen kijkt op het religieuze erf dan zie je dat er sprake is van allerlei Jezussen en goden die weinig te maken hebben met het Origineel. Alleen het lawaai al waarmee dezen gepredikt worden... Om het met Paulus te zeggen: "Indien de eerste de beste een andere Jezus predikt dan wij hebben gepredikt of dat jullie een andere geest (!) ontvangt dan jullie ontvangen hebt of een ander evangelie dan jullie hebben aangenomen, dan verdragen jullie dat heel goed..." (2 Cor. 11:4).

Het moet Paulus verdrietig en boos hebben gemaakt om tot deze teleurstellende conclusie te komen. Er waren in zijn tijd vele rondtrekkende apostelen die zichzelf aanprezen en zich ondeling met elkaar vergeleken. Ze veroorzaakten veel onrust onder de gelovigen, gebruikten hen als slaven, aten hen op (:20). Een herhaling van wat zich in 1 Sam. 8 voltrokken heeft.

Wat is dat toch dat vele mensen hunkeren naar grote, geestelijke figuren, naar machtsvertoon, naar grote wonderen en tekenen. God is zó anders. Hij is geen afgod, net zo min als Jezus die door velen wordt aanbeden als zou hij een idool zijn. Toen zijn Vader probeerde een polytheïstisch volk uit hun geestelijk Egypte uit te leiden was een van de eerste geboden "geen andere goden voor Zijn aangezicht te hebben". Letterlijk staat er in het Hebreeuws zoveel als : "Hij (God) zal voor jullie niet zijn (als) andere goden voor Mijn aangezicht". M.a.w.: Ga God niet toekennen wat jullie je oude godsbeelden hebben toegeschreven. Dan wordt het allemaal weer heidens en moet Hij weer een machtig en imponerend wezen worden waar alle mogelijke superlatieven op losgelaten moeten worden en de zogenaamde aanbidding uitzinnige proporties aanneemt.

Zo is onze Vader niet, noch Zijn zoon, noch degene die uit Zijn Geest leeft, erin wandelt. Vader houdt zo van vrede, van stille omgang met elkaar waarin de liefde opbloeit in rust en de Christus gestalte krijgt in zachtmoedigen, barmhartigen, in de "stillen in den lande".

Het evangelie is zonder geweld, zo mooi, zo licht, zo echt, dat we daarmee maar rustig doorgaan. Onopvallend, bescheiden, in een sfeer van Gods adem, die geen stormwind is maar het suizen van een zachte koelte, waarin geliefden elkaar zien van aangezicht tot aangezicht, elkaars stemmen kunnen horen. Een sfeer waarin God gelukkig met je is.

Uit VOX nieuwsbrief mei 2004

Stichting VOX WORLDWIDE hoopt op uw financiële steun. giro 590925